داستان پینورست

ایده‌ی پینورست موقع یک سفر دسته‌جمعی دوستانه به شمال به ذهن‌ اولین‌نفرهامون رسید. دنبال یه جای بکر می‌گشتیم که ده سال قبل پاتوق ما چندنفر بود. هر چقدر گشتیم و جاده رو بالا و پایین کردیم فایده نکرد. دیدیم خیلی از نقطه‌های سبز پاتوق باصفامون، حالا تبدیل به ساختمون‌های تازه شده ساختمون‌هایی که خالی بودن و با درهایی بسته و حفاظ‌هایی که محل پرخاطره‌ ما را پنهان کرده بودن. میزبانی در کار نبود تا بخواد ما رو راه بده یا راهی نشان‌مون بده.ما بودیم و چند ساعت بلاتکلیفی و تنهایی جرقه‌ اصلی همون‌موقع زده شد. وقتی که احساس کردیم یه تکه از بهشت‌ همون حوالی گم شده. از اون به بعد خواستیم چیزی بسازیم که دیگه هیچ تکه‌‌‌ای از بهشت‌های روی زمین گم نشه. این همون‌جایی بود که پینورست وارد قصه شد.

ما چه کار می‌کنیم؟

اولین دفتر پینورست توی تهران افتتاح شد ولی حس‌مون اینه که همه‌مون توی رگ‌هامون خون عشایر و کوچ‌نشین‌های ایرانی رو داریم. شاید به همین خاطر آرزومون .اینه که مردم ایران به همه‌ی شهرها دسترسی داشته باشن همون‌طور که کوچ‌نشین‌های قشقایی‌ مهمون‌پذیرن، همون‌طور که عشایر کرد عاشق سفرن. همون‌طور که عشایر شاهسون و بختیار و بلوچ و ترکمن و عرب محدود به یه نقطه نیستن. ما هم توی دشت و کوه و جنگل تا روستا و شهر و پایتخت، توی همه‌جا خونه داریم. خونه‌هایی که میزبان ما هستن چون ما یه ایل بزرگیم. یه‌ تیره و یه طایفه‌اگه اهل سفرین و دلتون می‌خواد برای ویلا و اقامتگاه کلی حق انتخاب داشته باشین، راه رو درست اومدین. خیلی خوش‌حالیم که از حالا به جمع ما پیوستین

آرزوی پینورست

ما قبل از این که یک نرم‌افزار و وبسایت مدرن باشیم، یک اجتماع هستیم. یک اجتماع از آدم‌هایی که عاشق سفر و ییلاق و قشلاق کردن‌اند. یک اجتماع از افرادی که «کیفیت» لحظه‌ها برایشان مهم است و دنبال تجربه‌ی چیزهای «اصیل و طبیعی» می‌گردند. ما نگران هزینه‌های مالی اضافه‌ایم ولی نگران هزینه‌های نامرئی‌ هم هستیم، مثلا قیمت طبیعت، قیمت فرهنگ محلی و قیمت خیلی چیزهای دیگر که روی هیچ اتیکتی نمی‌آید .
لوگوی پینورست تقریبا فیروزه‌ای رنگه. فیروزه یه سنگ زنده است. هر کسی که با فیروزه سر و کار داشته می‌دونه فیروزه به جلا و به مراقبت نیاز داره. پس می‌تونه استعاره‌ خیلی خوبی از ماموریت همیشگی ما باشد. ماموریتی برای مراقبت از مهمان‌ها و میزبان‌هامون و البته مراقبت از بهشت‌های روی زمین، مراقبت از مردم محلی هر ناحیه و بافت‌های زنده‌ی معماری و اقلیم‌های طبیعی اطراف‌مون.

ارزش‌های پینورست


چشم‌انداز ما اینه که ظرف ۵ سال دیگر «تمام اقامتگاه‌های زیبا و سالم ایران» با مهمان‌ها به اشتراک گذاشته بشن تا نیاز نباشه «هیچ بهشت بکری» برای ساخت‌وساز زیر چرخ‌های لودر له بشه.
وصل کردن : سفر در مورد رسیدن است. رسیدن دو نفر به همدیگر. رسیدن مهمان به میزبان. رسیدن مسافر به مقصد. رسیدن به لحظه‌ی طلوع، به وزش نسیم، به آرامش صحرا، به خلوت دریا
اشتیاق داشتن برای اکتشاف : پیدا کردن چیزهای تازه ما را خوشحال می‌کند. ما از نویابی استقبال می‌کنیم. از انتخاب‌های تازه. ما دوست داریم که به انتخاب‌های گذشته محدود نباشیم و همیشه راه‌های تازه را کشف کنیم
به اشتراک گذاشتن : پینورست به دنبال هم‌راه کردن، هم‌خانه کردن و هم‌آشیانی و هم‌نشینی آدم‌هاست. حتی شده برای یک‌روز. از نظر ما دنیا بدون هم‌سخنی هم‌سفری قطعاً جای بدتری می‌شود
مهمان‌نواز بودن : ما دوست داریم که به مهمون‌نوازی بشناسنمون راستش مهربونی باعث می‌شه تا حس‌کنیم آدم‌های بهتری .هستیم