اگر با شنیدن نام خوزستان به یاد کارون و نخلستان و سازههای آبی شوشتر میافتید، باید یادآوری کنم که در این استان یک جاذبه طبیعی خیلی مهم به نام دشت شیمبار وجود دارد.
این دشت در توابع بخش چلو استان خوزستان در شهرستان اندیکا قرار گرفته است. درست در نزدیکی مرز استان خوزستان و چهارمحال و بختیاری.
نام دشت شیمبار در گذشته شیرین بهار بوده و به شیمبار تغییر یافته. این یادداشت را بخوانید تا با این دشت ۵۰ هزار هکتاری و جاذبههای آن بیشتر آشنا شوید.
پوشش گیاهی
این دشت از جنگلهای انبوه و سرسبزی تشکیل شده است و طیف وسیعی از گیاهان متنوع دارد. بخشی از دشت پر از گلهای رنگارنگ و درختچههایی است و بخش کوهستانی آن با درختان بلوط و بادام پوشیده شده است.
بازدید از این دشت زیبا رایگان است اما چون این دشت جز مناطق حفاظت شده کشورمان است، برای بازدید از آن باید حتما جواز و برگه عبور همراه داشته باشید.

منبع: گوگل مپ عکاس: Bijan Masuodi
در فصل بهار این دشت طبیعت رویایی و شگفتانگیزی دارد ولی در فصل پاییز هم تصویر متفاوتی از طبیعت را به نمایش میگذارد.
پوشش گیاهی این ناحیه سه بخش دارد. یک بخش مربوط به درختچههایی است که در دشت شیمبار وجود دارد و میزان تراکم و شدت آن خیلی زیاد است.
بخش دوم درختان بلوط است که جزو درختان آب و هوای کوهستانی است و بخش آخر هم درختان جاز هستند.
با توجه به این پوشش گیاهی غنی اینجا همانطور انتظار میرود حیات وحش متنوعی هم در آن وجود داشته باشد.
در گذشته در این تالاب حیواناتی مانند کبک، کل و بز،گرگ،خرس قهوهای، خرگوش،انوع خفاش، سنجاب ایرانی، گراز، پلنگ، گربه وحشی، کفتار، شغال، تشی و قوچ وحشی دیده شده اما امروز با شکار بیرویه شکارچیان آن منطقه اکوسیستم تالاب شیمبان را به هم زده و خطر انقراض بسیاری از حیوانات شیمبار باعث شده تادر این منطقه شکار ممنوع شود و جزو مناطق محافظت شده قرار بگیرد.
دشت شیمبار خوزستان ادامه ارتفاعات صخرهای و مرتفع زاگرس در خوزستان است و از روستای سرحونی شروع میشود و به دامنه کوههای دلا میرسد.

منبع: گوگل مپ عکاس: Bijan Masuodi
شما در هر فصلی میتوانید از شیمبار دیدن کنید. در فصل پاییز آب و هوای محشر این دشت حسابی حالتان را جا میآورد.
اگر به قصد عکاسی از طبیعت از این دشت بازدید میکنید، حتما فصل پاییز را برای این کار انتخاب کنید و نتیجه آن را در عکسهایی که گرفتید ببینید و لذت ببرید. فصل تابستان هم ایده خوبی برای بازدید از دشت شیمبار است چون به دلیل کوهستانی بودن این منطقه هوا آنقدرها هم گرم نمیشود و تقریبا خنک است.
اگر دوست دارید در کوتاهترین زمان ممکن و از طریق جادهای مطمئن و آسفالت شده به این دشت بروید، باید جاده جدید شهرکرد-مسجد سلیمان را انتخاب کنید.
بیشتر بخوانید: پل قدیم دزفول و جاهای دیدنی اطراف آن
از روستاهای اطراف هم میتوان به این دشت دسترسی پیدا کرد ولی جاده آسفالتی وجود ندارد اما اگر علاقهمند به بازدید از طبیعت زنده هستید، مسیر روستاهای اطراف هم فکر خوبی است.
فاصله دشت شیمبار تا اهواز: ۲۵۰ کیلومتر
فاصله دشت شیمبار تا مسجد سلیمان: ۱۰۰ کیلومتر
فاصله دشت شیمبار تا شهرکرد: ۲۷۳ کیلومتر
به دلیل وجود کوههای اطراف دشت شیمبار، این منطقه یکی از مکانهای مورد علاقه کوهنوردان است و مسیرهای کوهنوری جالبی هم دارد. اگر به کوهنوردی علاقه دارید، توصیه میکنیم که یکبار قدم در این مسیر بگذارید. معروفترین کوههای دشت شمبار: کوه تار، کوه منار، کوه کینو و کوه دلا

منبع: گوکل مپ عکاس: Bijan Masuodi
بیشتر بخوانید: بازفت ؛ بلوطستان زاگرس
یکی از عجیبترین و متفاوتترین سنگنوشتهها و نقش برجستههای سنگی خوزستان را میتوانید در ارتفاعات کوه دلا در دشت شیمبار ببینید.

منبع: گوگل مپ عکاس: نامعلوم
شواهد و نوع این نقش برجستهها نشان دهنده این است که مربوط به دوره اشکانیان میباشد. تنگ بتا ۱۲ نقش برجسته هشت و نیم متری به شکل انسان دارد و در سال ۱۳۸۹ به ثبت ملی رسیدهاند.
حالت این نقش برجستهها نشان میدهد که افراد در حال انجام مراسم مذهبی هستند. در وسط این ۱۲ انسان نقش پایه آتشدان و گرز و کتیبه هم دیده میشود.
بیشتر بخوانید: کاخ آپادانا شوش؛ اقامتگاه زمستانی شاهان هخامنشی
استودان یک حفره در دل کوه است که ایرانیان باستان استخوانهای مردههای خود را در آنجا قرار میدادند.
ایرانیان باستان به عناصر چهارگانه طبیعت اعتقاد داشتند. یکی از این عناصر خاک بود که آن را پاکیزه و تمیز میدانستند و تصور میکردند اگر مردههای خود را در خاک قرار دهند و دفن کنند، خاک آلوده میشود و دیگر به پاکی سابق نیست.

منبع: گوگل مپ عکاس: نامعلوم
آنها اجساد را اول در نوک قلههای کوهها قرار میدادند تا گوشتشان طعمه حیوانات و پرندگانی مثل عقاب و کرکس شود و بعد از مدتی که از آن اجساد چیزی بجز استخوان باقی نماند، آن استخوانها را در درون استودان قرار میدادند.
این استودانها توسط مردم بومی در دل کوهها با ابزارهای آن زمان حفر میشد و امروزه همچنان باقی مانده است و به عنوان یک جاذبه میتوان از آن دیدن کرد.
در منطقه حفاظت شده شیمبار، درست در امتداد رشتهکوههای زاگرس و در وسط دشت شیمبار، تالاب شیمبار در ارتفاعات زاگرس قرار گرفته است.
از آنجایی که این تالاب در نزدیکی ارتفاعات قرار گرفته است، تقریبا در همه فصلها به علت بارشهای زیاد پرآب است. این تالاب زیستگاه پرندگانی مثل چلچله، پلیکان و کشیمیان است که موقعیت خوبی برای پرندهنگری در این تالاب را فراهم میکنند.
بیشتر بخوانید: رودخانه سیمره کرمانشاه؛ پرآب در چهار فصل
تعداد زیادی چشمه در تالاب شیمبار دیده میشوند که این چشمهها دائمی هستند و اهمیت زیادی برای افراد بومی این منطقه دارند به خصوص دامداران و باغبانان شیمبار.

منبع: گوکل مپ عکاس: Bijan Masuodi
ارتفاعات زاگرس تقریبا در همه فصلهای سال پر از برف هستند و این برفها آب چشمههای شیمبار را تامین میکنند. علاوه بر استفاده انسانها از آب چشمه، این آبها یکی از منبعهای مهم برای سیراب کردن حیوانات همین منطقه است. پرآبترین این چشمهها، چشمههای سوسن، منار، شلا، سرخاب و سرحونی هستند.
از جاهای دیدنی دیگر این منطقه میتوان به تالاب گندیکال، آبشار پلنگین، قلعه دختر، امامزاده بابا زاهد اشاره کرد.
تنها اقامتگاه موجود در شیمبار، اقامتگاه بومگردی نگین شیمبار است که میتوانید در روز حسابی تالاب شیمبار را بگردید و شب را در آنجا بگذرانید.
اگر به کمپینگ علاقه دارید و تجهیزات کافی هم همراه خودتان دارید، کمپ کردن در این منطقه ایده جالبی است. فقط یادتان باشد حتما لباس گرم و پتو همراه خودتان داشته باشید.
اگر از آن دسته افرادی هستید که سفربه مناطق جدید و کمترمعروف علاقه دارید سفر به شیمبار را از دست ندهید.