دشت آزو کجاست؟ دشت پر گل جاده هراز

هرجا که قرار باشد نمادی از طبیعت ایران معرفی شود اولین چیزی که به ذهن می‌رسد قله دماوند است. قله‌ای سربلند و سفید پوش که خیلی‌ها فرصت تماشای از نزدیک آن را نداشته‌اند. امروز می‌خواهیم با هم به پای این قله برویم و در دشتی پر از زیبایی و گل، یعنی دشت آزو قدم بزنیم. 

درباره دشت آزو؛ دوساعت رانندگی تا علف‌زارهای قدبلند

این دشت در فاصله 120 کیلومتری از شهر تهران و در پای قله دماوند قرار دارد. از تهران تا اینجا حدود دو ساعت فاصله است.  مساحت این منطقه حدود 35 هکتار است و آب و هوایی ییلاقی دارد. یعنی بهار و تابستانی‌هایی خنک و پاییز و زمستان‌هایی سرد.

این دشت کمی با تعریفی که در ذهن داریم متفاوت است. اینجا زمینی مسطح و کاملا صاف نیست. در اینجا شما در دامنه قله قرار دارید و در افق دید خود تپه‌ها و درختان مختلفی می‌بینید که باعث متفاوت شدن و البته زیباتر شدن اینجا می‌شود. این منظره‌های عالی در کنار علف‌زارهای قدبلند و چشمه‌های آب معدنی باعث می‌شود دیگر دلتان نخواهد اینجا را ترک کنید. 

آسمانی تمیز، دیدن قله دماوند از نزدیک و گشت و گذار در طبیعتی زیبا چیزی است که دشت آزو نصیب‌تان خواهد کرد. 

بیشتر بخوانید: شش پیشنهاد وسوسه کننده برای سفر به دماوند

دیدنی‌های دشت آزو

سفر به دشت آزو در واقع از روستای نوا آغاز می‌شود. روستایی در جاده هراز که در انتهای آن یک مسیر خاکی یا به اصطلاح مال‌رو در حاشیه رودخانه قرار دارد. ماجراجویی شما از همین‌جا آغاز می‌شود. در امتداد رودخانه آزو یک پیاده روی یک الی دو ساعته خواهید داشت. جایی که در سمت راست خود رودخانه در پشت سر خود قله دماوند را می‌بینید. 

بعد از این پیاده روی به خود دشت می‌رسید. منظره‌ای از سبزی و زیبایی. جایی که هوای پاک ریه‌هایتان و آسمان آبی چشمتان را پر می‌کند. 

کمپ و پیک نیک

یکی از بهترین تفریحات این منطقه کمپ کردن و یا برپایی یک پیک نیک کوتاه مدت است. مزیت این دشت وجود درختان متعددی است که باعث می‌شود حتی بدون وجود چادر هم بتوان مدتی را در اینجا به استراحت گذراند و از تابش شدید آفتاب در امان ماند. البته تعداد این درختان زیاد نیست ولی اگر خوش شانس باشید می‌توانید چندتایی را پیدا کنید.

اگر قصد ماندن و خوابیدن در اینجا را دارید باید بدانید که حتما نیاز به چادر و وسائل گرمایشی خواهید داشت. حتی در میانه‌های مرداد هم این دشت شب‌های سرد و سختی دارد.

کوهنوردی

یکی دیگر از تفریحات دشت آزو کوهنوردی و صعود است. قله پاشوره در نزدیکی همین دشت قرار دارد و اصلا راه ورود به این قله از همین دشت می‌گذرد.

پاشوره قله‌ای 4 هزار متری دارد که حدود شش الی ده ساعت برای صعود وقت می‌خواهد. ابتدای مسیر صعود به این قله تقریبا راحت است و هر کسی می‌تواند آن را امتحان کند. اما در ادامه مسیری سخت‌تر و حرفه‌ای تر در پیش رو است که ممکن است هر کسی نتواند از پس آن بر بیاید. از آنجایی که این کوه یک مسیر صعود محبوب و شناخته شده است در میانه‌های راه کلبه‌ای می‌بینید که به عنوان جان‌پناه برای کوهنوردان ساخته است. در میانه‌های راه سنگ‌های آتشفشانی را می‌بینید که همان سنگ پای خودمان است و خب دلیل نام‌گذاری این کوه را هم همینجا متوجه می‌شوید. 

عکاسی در دشت آزو

یکی از تفریحات مورد علاقه من در  این دشت، عکاسی است. مگر می‌شود در ترکیبی از زیبایی، رنگ، آسمان صاف و افقی چشم نواز رفت اما عکس نگرفت؟ این دشت در هر فصلی که بروید مناسب عکس‌برداری است. بهار و تابستان سرسبز، پاییز رنگارنگ و زمستان سفید پوش هر کدام زیبایی مخصوص خود را دارند. اگر ابزار مناسب هم داشته باشید عکاسی هوایی هم انتخاب خوبی است. مناظر هوایی این دشت چیزی است که شبیه آن را فقط در فیلم‌ها پیدا می‌کنید. من پیشنهاد می‌کنم حتما با خود سه پایه و دوربین به همراه داشته باشید تا بهترین تجربه عکاسی عمرتان را داشته باشید. 

شب نشینی و تماشای ستاره‌ها 

این یکی از آن دسته تفریحاتی است که مخصوصا برای کسانی که در شهرهای بزرگ زندگی می‌کنند نایاب و خاص خواهد بود. با وجود آلاینده‌های شیمیایی و آلودگی‌های نوری کمتر کسی می‌تواند در شهرهای بزرگ آسمان واقعی را در شب ببیند. اما اگر شب را در دشت آزو بگذرانید تازه متوجه می‌شوید که یک آسمان واقعی چیست. وقتی روی علفزارهای دشت دراز کشیده‌اید و دریایی از ستارگان را بالای سر خود می‌بینید که با پس زمینه‌‌ای از قله دماوند زیباتر هم شده است تازه می‌فهمید چه چیزی را از دست داده بودید. 

این دشت جزء یکی از سایت‌های برگزیده آسمان‌نگری در ایران است که خودش گویای اهمیت آن است. 

پوشش گیاهی و جانوری

در این دشت سمور، موش صحرایی، زاغ، پرندگان شکاری و برخی پرندگان دیگر زندگی می‌کنند. البته زیستگاه و چراگاهی برای دام‌های محلی هم است. 

آویشن، پونه و شنگ از جمله گیاهان دارویی منطقه است که در ترکیب با گل‌های شقایق، قاصدک و بابونه پوشش گیاهی منطقه را تشکیل می‌دهند.

روستاگردی و طبیعت در اطراف دشت آزو

علاوه بر خود این دشت، در اطراف و نزدیکی‌ها دیدنی‌ها و روستاهای زیادی وجود دارد که ارزش سفر به اینجا را چند برابر می‌کند. نزدیک‌ترین روستا به این‌جا همان نوا است که در ابتدا با آن روبرو می‌شوید.

روستایی ییلاقی و کوچک که پر است باغ‌ها و کوچه باغ‌های دوست داشتنی. در اطراف این روستا منطقه اورا، دره اولسکان، کوه آزاب، چشمه‌های صفراروآر و چشمه سیلک قرار دارد که هر کدام به تنهایی می‌تواند یک جاذبه گردشگری باشد. خرابی‌های قلعه‌های باستانی قلا پیش و قلا میرک نیز در همین نزدیکی قرار دارد. 

دو آبشار جذاب هم در نزدیکی این منطقه وجود دارد. یکی آبشار یخی نوا که در فاصله یک کیلومتری روستا است. این آبشار از اوایل آذر شروع به یخ زدن می‌کند و منظره‌ای عجیب و خاص را می‌سازد. آبشار شاهدخت هم در 16 کلیگمتری روستا و در جاده هراز است. دسترسی به هر دوی این آبشارها با پای پیاده و پیاده نوردی امکان پذیر است ولی مطمئن باشید هر دوی آن‌ها ارزش دیدن دارند. 

با کمی ارفاق می‌توان آبگرم رینه را هم در همین نزدیکی دانست. روستای رینه و آبگرم آن در فاصله سی کیلومتری دشت آزو قرار دارد که یکی از معروف‌ترین و محبوب‌ترین آبگرم‌های ایران است. 

بیشتر بخوانید: رودخانه دماوند ؛ تفریحات آبی در شهر محبوب و خوش‌آب‌وهوا

آدرس دشت آزو

برای رسیدن به این دشت باید وارد جاده هراز بشوید. اگر از سمت تهران وارد این جاده شدید بعد از گذر از روستای رینه در سمت راست خود خروجی جاده نوا را خواهید دید. اگر هم از سمت آمل به این جاده بیایید بعد از گذر از گزنک و در سمت چپ خود این جاده را پیدا می‌کنید. جاده‌ای کوهستانی و پر پیچ و خم که دست آخر شما را به روستای نوا می‌رساند. 

در داخل روستا و در کنار مسیر رودخانه که ادامه بدهید دست آخر به کارخانه آب معدنی نوا نی‌رسید. جایی که باید ماشین خود را پارک کنید و بقیه مسیر را به صورت پیاده ادامه دهید. مسیری تقریبا هموار و بی دردسر که به جز انرژی چیز دیگری از شما نمی‌خواهد. در انتهای این مسیر سرانجام به دشت آزو خواهید رسید. 

اگر خودرو شخصی هم نداشته باشید می‌توانید با ماشین‌های عمومی در جاده هراز تا ابتدای جاده نوا را طی کنید. بعد از این در ابتدای جاده باید منتظر محلی‌ها یا ماشین‌های گذری باشید تا شما را به روستای نوا برسانند. 

توصیه‌هایی برای سفر بهتر

دشت آزو جزء مقصدهایی است که بهتر است با برنامه ریزی و حساب شده به آن سفر کنید. بنابراین دانستن برخی مسائل و نکات کمک می‌کند تا لذت بیشتری از سفر خود ببرید. 

• بهترین زمان سفر به این دشت بهار است. در این فصل همه چیز در بهترین و سبزترین حالت خود قرار دارد و همه چشمه‌ها پر از آب و جاری هستند. تابستان هم زمان خوبی خواهد بود ولی ممکن است آفتاب سوزان و مستقیم شما را اذیت کند. پافیز و بهار هم برای کسانی مناسب است که از این فصل‌ها لذت می‌برند. اما این منطقه در پاییز و زمستان بسیار سرد و سر سخت می‌شود. 
• اگر قصد کمپ کردن در اینجا را دارید حتما وسایل ضروری مانند کیسه خواب، چادر و وسائل گرمایشی را فراموش نکنید. 
• درست است که اینجا گاهی درختی می‌بینید اما باید بدانید آفتاب بهار و تابستان می‌تواند به راحتی باعث سوختگی شود. بنابراین کرم ضد آفتاب و یا سایبان را فراموش نکنید. 
• وجود رودخانه و چشمه‌های مختلف هوس آب‌تنی را زیاد می‌کند بنابراین داشتن کفش اضافه و یا حوله ضروری است. 
• آزو منطقه‌ای کوهستانی است بنابراین زمستان سختی دارد که ممکن است گاهی خطرناک هم باشد. 
• اگر قصد صعود و کوهنوردی را دارید بهتر است یا خودتان حرفه‌ای باشید و یا از یک راهنمای حرفه‌ای کمک بگیرید. صعود به قله‌های اطراف این دشت و مخصوصا قله پاشوره کاری ساده و راحت نیست. 
• مسیر دسترسی از روستای نوا تا دشت هموار و پاکوب است و تقریبا برای هرکسی قابل انجام است. اما ممکن است کسانی که مشکل حرکتی دارند با سختی بیشتری روبرو شوند. 
• تا جای ممکن از پوشش گیاهی این منطقه مراقبت کنیم و سعی کنیم به علفزارها و یا بوته‌ها آسیب نزنیم. این پوشش گیاهی برای چرای دام‌ها و مردم محلی بسیار مهم است. 
• اگر نیاز به خرید مایحتاج یا وسیله‌ای داریم بهتر است این کار را از روستا انجام دهیم تا هم به اقتصاد روستا کمک کنیم و هم مهمان خوبی باشیم. 

بیشتر بخوانید: ویلا کردان؛ اجاره ویلایی خوراک عاشقان شنا

دشت آزو به عروس دشت‌های مازندران مشهور است تا نشان دهد اینجا چقدر زیبا و خاص است. اما این خاص بودن و زیبایی می‌تواند بلای جان این منطقه هم باشد. نزدیکی این منطقه به شهرهای بزرگ باعث شده تا تبدیل به مقصد محبوبی شود که همگی می‌دانیم یک مقصد گردشگری محبوب چه سرنوشتی خواهد داشت. 

راستی اگر به شهر دماوند سفر کردید، برای اجاره ویلا لاکچری در دماوند روی پینورست حساب کنید. دماوند ویلاهای زیادی دارد اما پینورست سعی کرده بهترین ویلاها را از لحاظ امکانات و تمیزی برای شما گلچین کند.

محمد عمرانی

من محمدم. عاشق عکاسی و کسی که می‌نویسه چون دوست داره یاد بگیره. برای من نوشتن مثل یک کلاس می‌مونه که چیزای جدیدی یاد میگیرم ازش. بر خلاف اینکه آدم کم‌حرفی هستم، نوشتن برام خیلی راحت‌تره البته نه درباره خودم