قدم زدن در روستاهای تاریخی رنگ و بویی جذاب دارد. مخصوصاً که قرار باشد به روستای کندوان برویم. روستایی سربرآورده از میان صخرهها.
روستای کندوان در منطقهای ییلاقی و در 60 کیلومتری شهر تبریز واقع شده است. آب و هوای کندوان کوهستانی است. در زمستانها روستا خیلی سرد میشود.
آدرس: استان آذربایجان شرقی، شهر اسکو، روستای باستانی کندوان
فاصله کندوان تا تبریز: 55 کیلومتر. حدودا یک ساعت و ده دقیقه طول میکشد تا این مسیر را طی کنید.

اسم کندوان از «کندو» آمده. چون معماری خانههای این روستای شبیه کندوی زنبور عسل است.
این روستا تنها روستای صخره ای میان چهار روستای صخرهای جهان است که هنوز هم زندگی در آن جریان دارد. سه روستای صخرهای دیگر، در میمند کرمان، کاپادوکیه در کشور ترکیه و داکوتای آمریکا قرار دارد که خانههای آن خالی از سکنه است. پس میشود کندوان را از این نظر در تمام دنیا خاص و بینظیر دانست.
در حال حاضر 117 خانوار در خانه هایی با همان شکل قدیمی، در این روستای تاریخی زندگی میکنند.
به روستای کندوان که وارد شوید، خانه های کنده شده در صخره هایی مخروطی شکل را خواهید دید. ظاهراً این صخره ها از رسوب مواد مذابی که از آتشفشان سهند به رود کندوان پرتاب شده، به وجود آمدهاند. پس از مدتی سطح آب رودخانه پایین آمده و این صخرهها نمایان شدهاند.
مردم کندوان به زبان محلی به این صخرهها کران میگویند. هر کران تبدیل به یک خانه شده.
در کندوان چند مغازهی نقلی عسل فروشی و عطاری و ادویهجات است. رودخانهای کوچک هم از میان روستا میگذرد که معمولاً کودکان کندوانی را مشغول آببازی در آن میبینید. البته کدوان یک پارک کوچک هم دارد که برای استراحت و صرف غذا بسیار مناسب است.
کار اصلی مردمان اینجا دامداری و کشاورزی دیمیست.
بیشتر بخوانید: روستای زنوزق ؛ شهر چشمهها در پای کوه
روایت های مختلفی از تاریخچه ساخت روستای کندوان وجود دارد. معروف است که پس از حمله مغولها به ایران، مردم روستای حیلهور برای در امان ماندن از حمله دشمن، تصمیم به سکونت میان صخره های منطقه میگیرند. پس از مدتی صخرهها را میکنند و پناهگاهی را برای خود ایجاد میکنند و همینجا ماندگار میشوند.

برخی باستان شناسان نیز معتقدند قدمت روستای تاریخی کندوان به 6000 سال قبل برمیگردد. طبق یک افسانهی محلی مردم کندوان پناهندگان جنگی باستانی در نزدیکی دریاچه ارومیه هستند. در این جنگ، دشمنان برای فراری دادن ساکنین دریاچه ارومیه، تعداد زیادی مار را در منطقه رها میکنند. ساکنین نیز برای حفظ جان خود از سکونتگاه خود خارج شده و به روستای کندوان کنونی میروند.

برای اجاره بومگردی خاص در شهرهای مختلف ایران میتوانید به سایت پینورست سر بزنید و خاصترین و تمیزترین اقامتگاهها را پیدا کنید و به راحتی رزرو کنید.
همانگونه که گفته شد، خانههای کندوان در صخرههای مخروطی شکل کنده شده که به کران معروف هستند. برای جلوگیری از ریزش این صخرهها، خانهها را در سطح کوچکی ساختهاند.
بیشتر خانههای این روستا، در دو طبقه و نهایتا چهار طبقه ساخته شده است. با پلههایی کندهکاری شده میتوان به طبقات بالایی راه یافت. معمولاً طبقه اول به عنوان اصطبل حیوانات استفاده میشود. طبقههای دیگر نیز محلی برای سکونت است.

خانه های روستای کندوان معمولاً اتاق نشیمن، پذیرایی و آشپزخانهای کوچک دارند. طاقچهای برای قرار دادن وسایل و سکویی به عنوان تخت خواب هم در هر خانه وجود دارد. مواد غذایی در بخشی به نام صندوقخانه نگهداری میشود.
به صندوق خانه گزنه هم میگویند و شکل یک انبار کوچو داخل خانه است.
با توجه به قطر بالای دیوارها، در تابستانها هوای داخل کرانها خنک میماند و در زمستان هم هوای داخل خانه گرمتر از بیرون است. روشنایی خانهها هم به وسیله لامپی وصل شده به سقف و پنجرههای کنده شده در دیوارها تامین میشود.

فاضلاب خانههای کندوان در اتاقهایی دو طبقه و خارج از خانه که به آبریزگاه معروف است ریخته میشود. بیشتر این آبریزگاهها دارای دو چاه هستند. در صورت پر شدن یکی از آنها، از چاه دیگر استفاده میشود تا چاه قبلی خشک شود.

اگر بخواهیم دقیقتر توضیح دهیم بخشهای جالب دیگر این کرانها به نام یوک یری و آستانا است. یوک یری یک جای تقریبا بزرگی داخل دیوار اتاق اصلیست که محل نگهداری لحاف و تشک و…اینجورچیزهاست. آستانا هم که از نامش معلوم است آستانه در ورودی است. آستانههای ورودی دو مدل هستند یا یک فضای بزرگی بهش اختصاص دادند و اهالی خانه کارهای شست شوی لباس و لوازم آشپزخانه را در همان فضا انجام میدهند یا فضای کوچکتری دارد و با یک دیوار سنگی آن را از محل نشستن جدا کردهاند.
مهم ترین سوغات روستای کندوان ، عسل است. هم چنین میتوانید به موزه مردمشناسی کندوان بروید و از صنایع دستی کندوان خرید کنید. گلیم، جاجیم و پارچههای پشمی پرطرفدارترین سوغاتهای کندوان هستند. برخی افراد هم خشکبارهایی مانند گردو و زردآلو خشک را در مغازهها به فروش میرسانند.

از خوراکیهای دیگری که میتانید از کندوان با خود ببرید چیزهایی مثل لبنیات، گیاهان دارویی، شیره انگور و…اینهاست.
در اطراف روستای کندوان جایی هست که زیباییهای زیادی دارد. در منطقه حفاظت شده سهند گونههای گیاهی و جانوری زیادی زندگی می کنند. برای همین اینجا همیشه پر از گل و چمن و درخت است.
در منطقه سهند شکار ممنوع است تا خطر انقراض حیوانات را تهدید نکند. اینجا شصت هزار هکتار وسعت داشته و برای محیط زیست اهمیت خیلی زیادی دارد.
اگر هم توانستید 90 کیلومتر رانندگی کنید و روستای گنبرف را هم ببینید. اینجا بهترین فرشهای دستباف ایران را تولید میکنند و گل محمدیاش هم خیلی معروف است.
این هتل هم قبلاً یکی از خانههای روستا بوده که حالا تبدیل به هتلی پنج ستاره شده. بعضی از اتاقهای این هتل سنگی جکوزی دارند. جکوزیای که حرارتش از گرمای اعماق کوهستان تأمین میشود.
هتل صخرهای لاله یکی از خاصترین جاهاییست که میتوانید در شمال غربی ایران تجربه کنید.
بیشتر بخوانید: یک لیست ۱۳ تایی از جذابترین و بهترین هتلهای ایران – برای آنها که از هتل متنفرند
با توجه به اینکه آبوهوای روستای کندوان در تابستان ها خنک است، بیشتر گردشگران در این فصل به این نقطه از کشور سفر میکنند. روستای کندوان در بهار و زمستانها نیز چهره ای بسیار زیبا به خود میگیرد.
اگر به کندوان رفتید سعی کنید اول صبح بیرون بزنید، چون در خلوتی اول صبح، میتوانید با خیال راحت از نماهای زیبای روستا عکس بگیرید.
بیشتر بخوانید: ۹ پیشنهاد برای عکاسی از ایران – بهترین سوژهها کجا هستند و کی باید رفت
شما هم به روستای کندوان رفتهاید؟ چه فصلی را برای رفتن به این روستا پیشنهاد میکنید؟ اینجا چه سوغات مخصوصی برای خرید دارد؟ آیا از عسلهای کندوان راضی بودهاید؟ برای ما در قسمت نظرات بنویسید.
راستی ما پینورستیها چون دلمان نمیخواهد هیچ بهشت بکری تخریب و به جایش ساختمانهای جدید ساخته بشوند، تمام اقامتگاههای موجود را در شهرهای مختلف توی وب سایت پینورست گلچین کردهایم تا موقع سفر بنا به نیازتان بومگردی، ویلا، آپارتمان یا… راپیدا کنید و به راحتی رزرو انجام دهید.