جاذبه های طبیعی تهران برای عاشقان طبیعتی که در پایتخت گیر افتاده‌اند

اگر از بیشتر آدم‌های دنیا بپرسید که در یک روز عادی دلشان چه می‌خواهد، جوابشان خیلی به هم نزدیک است: اکثر روزها، دلمان فقط آرامش خانه و نوشیدن یک لیوان چای بدون دغدغه می‌خواهد. اما بعضی از روزها هم باید یک فکری هم به حال تفریحمان کنیم. بعید است که به جز چند گزینه محدود، گزینه دیگری برای طبیعت‌گردی در پایتخت داشته باشیم. ما در این مطلب قرار است یک لیست کاربردی از ده‌تا از نزدیکترین جاذبه های طبیعی تهران را برایتان معرفی کنیم و به نوعی کار شما را راحت‌تر کنیم.

پس اگر از آن عاشقان طبیعتی هستید که در پایتخت گیر افتاده‌اند؛ این مطلب پینورست را اصلا از دست ندهید.

تنگه واشی

تنگه واشی جز یکی از معدود تنگه‌هایی است که نزدیک به تهران واقع شده. جایی نزدیک به شرق تهران. تنگه به محل نزدیک شدن ۲ کوه گفته می‌شود که معمولا در میان آن یک رودخانه تشکیل شده است. یک جای فوق‌العاده باحال و صد البته هیجان‌انگیز برای چند ساعت آب بازی و شیرجه زدن از بالای کوه‌ها و ترشح مقداری آدرنالین جهت تنوع و رفع خستگی یک هفته کاری.

توجه داشته باشید که تنگه واشی از درجه سختی نسبتا بالایی برخوردار است؛ این به این معناست که یا باید به همراه تور به این تنگه بروید، یا خودتان و یا حتی همسفران‌تان نسبتا حرفه‌ای باشید.

برای رسیدن به تنگه جذاب و هیجان‌انگیز وارد اتوبان صدر شوید و در ادامه شهرهای رودهن و بومهن را هم رد کنید تا به ابتدای جاده تهران-فیروزکوه برسید. بعد از پیمودن ۲۰ کیلومتر در جاده فیروزکوه یک مسیر فرعی به‌ سمت روستای «جلیزجند» وجود دارد. جلیزجند به نوعی دروازه ورود به‌سمت تنگه واشی است. با گذشتن از مسیری روستایی و دشت‌های وسیع کشاورزی و باغ‌های میوه که می‌تواند شما را لبریز از حس رضایت و لذت کند، به رودخانه‌ای می‌رسید که در طول تنگه واشی جریان دارد و از آبشار ساواشی سرچشمه می‌گیرد.

همراه داشتن ضد آفتاب، یک دست لباس اضافی (به خصوص جوراب گرم و خشک!) و چای برای نوشیدن می‌تواند لذت شما را دوچندان کند.

دریاچه تار و هویر

به جرات می‌توان گفت که خیلی‌ها تا الان حتی اطلاع نداشتند که به جز دریاچه چیتگر که در قلب تهران واقع شده، دریاچه‌های دیگری نیز به فاصله بسیار کمی تا تهران وجود دارد. دریاچه چیتگر یک مقصد عالی برای چند ساعت تفریح در خود تهران است که به طور مثال برای عصرها، گزینه خوبی به نظر می‌رسد. همچنین می‌توان بعد از پیاده‌روی و لذت بردن از هوای دلپذیر کنار دریاچه، از کافه‌ها و رستوران‌های متنوعی که تمام سلیقه‌ها را هم پوشش می‌دهد استفاده کرد و یک تفریح چند ساعته و مفرح را برای خود و اطرافیان رقم بزنیم.

دریاچه‌های تار و هویر اما برای یک نیمروز کاملا مناسب هستند. پیشنهاد ما پینورستی‌ها به شما این است که شما می‌توانید یکی از جمعه‌هایتان را به تفریح در کنار این 2 دریاچه اختصاص دهید. یک مکان فوق‌العاده آرامش‌بخش برای تفریح و رهایی از سر و صدا. جالب است که بدانید که این ۲ دریاچه حتی لوکیشن چندتا از فیلم‌های سینمایی مانند “لتیان” نیز بوده‌اند. این 2 دریاچه به یکدیگر نزدیک هستند و شما می‌توانید با نیم ساعت پیاده‌روی از سمت راست دریاچه تار، به دریاچه هویر برسید. 

برای رسیدن به این ۲ دریاچه شما باید ۱۵ کیلومتر از شرق شهر دماوند فاصله بگیرید تا به این ۲ دریاچه زیبا برسید. پیشنهاد می‌کنیم که نفس‌های عمیق بکشید ریه‌هایتان را از هوای سبک و لطیف اطراف تار و هویر پر کنید و خودتان را برای شروع یک هفته عالی آماده کنید. کفش مناسب کوهنوردی، کلاه و یک لیوان نوشیدنی، لذتتان را مضاعف می‌کند. ترجیحا باتری تلفن همراهتان شارژ کافی داشته باشد چون آنجا قرار است مدام از دوربینش استفاده کنید و عکس‌های فوق‌العادهای بگیرید. 

وردیج و واریش

مقصود از آوردن اسم این ۲ روستا در کنار یکدیگر، به خاطر فضای شگفت‌انگیز بین آن ۲ است. آیا تا به حال اسم “شهر سنگی” را شنیده‌اید؟ اسم “شهر آدمک‌های سنگی” را چطور؟

شهر سنگی یا همان شهر آدمک‌های سنگی در شمال غرب تهران قرار گرفته است. یک تکه از کوه‌های بین این ۲ روستا که بر اثر اصطکاک، شکل‌های عجیب و غریب و اغلب به شکل آدمیزادی به خود گرفته، در تمام ایام سال پذیرای گردشگران است. عده‌ای از مردم محلی باور به فرازمینی بودن این تکه از کوه دارند و عدهای دیگر عقیده دارند که این کوه در گذشته یک قلعه بوده و اکنون با گذر زمان، ستون‌هایش به شکل آدمیزاد درآمده است. البته بیشتر به نظر می‌رسد فرسایش خاک باعث این شکل جالب شده باشد.

یکی از خاص‌ترین عکس‌هایتان را می‌توانید در این مکان بگیرید و برای دوستانتان به اشتراک بگذارید. عظمت این آدمک‌های سنگی و رنگ خاکی و یکدست و زیبایشان، پس زمینه خوبی را برای عکس‌هایتان به ارمغان می‌آورد.

برای رسیدن به شهر آدمک‌های سنگی که در دل کوه به وجود آمده، باید از اتوبان همت خارج شوید؛ شهرک دانشگاه شریف را نیز پشت سر بگذارید و در انتهای خیابان شهید اردستانی، تابلوی به طرف روستای وردیج و واریش را ببینید. کفش مناسب کوهنوردی برای بازدید از شهر سنگی خیلی گزینه مهمی است. همچنین توجه داشته باشید که ازدحام جمعیت در فصول گرم سال، موجب آزرده خاطر شدن اهالی این ۲ روستا می‌شود؛ پس تا جای ممکن مراقب این موضوع نیز باشید.

دشت هویج

دشت هویج بعد از روستای افجه در استان تهران قرار دارد و از جمله جاذبه های طبیعی تهران است. پایتخت نشینان باید برای رسیدن به دشت هویج، پنج کیلومتر از لواسان را رد کنند تا با یک صحنه ناب رو به رو شوند. دشت هویج مجموعا از تهران ۲۲ کیلومتر فاصله دارد. 

شاید تصور کنید که به خاطر کشت هویج در این دشت است که به این مکان، دشت هویج می‌گویند. امروزه به خاطر تغییر شرایط آب و هوایی و اقلیمی در این دشت، هویجی کاشته نمی‌شود؛ اما در قدیم این دشت، مخصوص کشت هویج بوده است. پس می‌توانید تصور کنید که این دشت در گذشته چه رنگ نارنجی جذاب و خیره‌کننده‌ای به خود می‌گرفته است! 

برای رسیدن به این منطقه ییلاقی با آن ابرهای پنبه‌ای و هوای تمیزش باید بعد از گذشتن از بزرگراه شهید بابایی وارد جاده‌ لشگرک شوید و سپس به لواسان برسید. بعد از پیمودن حدودا ۸ کیلومتر به روستای افجه می‌رسید. حال با پیمودن تقریبا چند دقیقه به یک دوراهی می‌رسید که نقطه ورود دشت هویج است. 

اگر قصد کمپ کردن در این دشت را دارید باید وسایل مورد نیاز مانند چادر مسافرتی، کیسه خواب، لباس مناسب، مقدار مناسبی آب و غذا برای هر نفر و وسایل بهداشتی را به همراه داشته باشید.

کفش مناسب، ضد آفتاب و کیسه زباله برای جمع کردن زباله‌های خودتان نیز که از واجبات است.

دشت لار

دشت لار یک منطقه ۷۴ هزار هکتاری و ییلاقی بسیار خوش آب و هوا با پوشش گیاهی متنوع است.

با این که این دشت در استان مازندران قرار گرفته اما مسافت زیادی تا تهران ندارد و یک گزینه قابل تامل برای آخر هفته پایتخت نشینان عزیز است. جنوب دشت لار در منطقه لواسانات است اما شمال آن، متعلق به استان مازندران است.

این دشت یکی از پرگل‌ترین دشتهای ایران است که در سال 1354 به عنوان پارک ملی اعلام شد. یک منظره سرسبز و رنگارنگ برای ریلکس کردن و لذت بردن از طبیعت و فرار از آلودگی و هیاهوی تهران.

همانطور که گفته شد، دشت لار جز یکی از پرگل‌ترین دشتهای ایران است که تنوع گیاهی زیادی دارد؛ اما شقایقهای خوش رنگ قرمز این دشت از بقیه گلهایش معروف‌تر و دلبرتر است. البته از زنبق‌های وحشی این دشت نیز نمیتوان به راحتی عبور کرد.

پوشش گیاهی دشت لار باعث خلق یک مکان بینظیر برای استراحت شده است. گون، خرگوشک، آویشن، سیرک، پیازک، قارچ وحشی، کاسنی، گلپر، شیرین بیان، باریج، چای کوهی و بارهنگ از جمله گیاهان دشت لار است.

اگر بخواهیم از پوشش جانوری دشت لار نیز صحبت کنیم، ابتدا باید به آبزیانی که در رودخانههای این دشت وجود دارند اشاره کنیم. یکی از معروف‌ترین این آبزیان عبارتند از: ماهی قزل‌آلای خال‌دار قرمز. روباه، بزمجه، مارمولک، گرگ، خرس قهوه‌ای، پلنگ، گراز، بزکوهی، قوچ و میش، آهو، موش صحرایی، قورباغه، لاک‌پشت، عقاب، كبک و خفاش از دیگر جانوران این دشت هستند.

در کنار پوشش گیاهی و گل‌های زیبای دشت لار، باید به چشمه‌ها و آبشارهای این دشت نیز اشاره کرد. آبشار سفید آب، رودخانه سفید آب (که آب زلال و تمیز آبشار سفید آب به آن سرازیر می‌شود) و سد لار، از منابع آب‌های جاری دشت لار هستند. این آبشارها صحنه‌هایی تماشایی را خلق کرده‌اند که دیدنشان خالی از لطف نیست.

پیشنهاد ما پینورستی‌ها به شما این است که یک آخر هفته در فصل بهار، مخصوصا اواخر ماه اردیبهشت و اوایل ماه خرداد را به این دشت زیبا اختصاص دهید.

برای رسیدن به دشت لار و دیدن شقایق‌های سرخ و زنبق‌های وحشی و دلبر باید از جاده تهران آمل به سه‌راهی پلور برسید. تابلوی “دلیچای” را که دیدید، می‌فهمید که به مقصد رسیده‌اید. چیزی حدود ۲ ساعت فاصله از تهران.

دشت لار برای کمپینگ یک مکان بسیار مناسب است اما اگر اهل کمپینگ و چالش‌های آن نبودید، می‌توانید از اقامتگاه‌های بوم گردی اطراف استفاده کنید.

آبشار سنگان

یکی از آبشارهای زیبای کشورمان که در روستایی به نام سنگان قرار دارد، آبشار سنگان است که بلندترین آبشار تهران و یکی از جاذبه های طبیعی تهران هم هست.

خود روستای سنگان برای عکاسی و پیاده‌روی عالی است؛ مخصوصا در کنار درخت‌های گردو و آلبالوی پر از محصول!

نام آبشار سنگان آنچنان بر روی زبان‌ها نیست؛ اما جالب است که بدانید که همین امر باعث بکر بودن این آبشار شده است و آن را تبدیل به یکی از دیدنی‌ترین آبشارهای ایران کرده است.

آبشار سنگان حدود ۲۶۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و آب این آبشار از ارتفاع ۳۰ متری به پایین سرازیر می‌شود.

برای رسیدن به این روستا و بازدید از آبشار بکرش باید بلوار کوهسار را تا انتها بروید و سپس وارد مسیر جاده تهران- سولقان- سنگان شوید. 

روستای سنگان و مخصوصا اطراف آبشار سنگان، محل مناسبی برای کمپینگ است اما ترجیحا در زمان‌های خلوت‌تر برای کمپ به این منطقه بروید تا آرامش بیشتری داشته باشید.

پارک جنگلی خجیر

جاذبه های طبیعی تهران پارک جنگلی خجیر تهران شرق تهران واقع شده و چیزی حدود 10000 هکتار وسعت دارد. این پارک نیز همانند دشت لار از سال ۱۳۶۱ به عنوان پارک ملی اعلام شد. پارک ملی خجیر تقریبا 45 دقیقه با تهران فاصله دارد. 

اگر تا خجیر رفتید، پیشنهاد ما پینورستی‌ها به شما این است که پارک ملی سرخه حصار را نیز ببینید. این پارک در نزدیکی پارک خجیر قرار دارد؛ اما میشود گفت که خجیر، بکرتر بوده و کمتر آلودگی دارد.

رودخانه جاجرود که از سد لتیان میگذرد، در این پارک قرار دارد. در این پارک جنگلی تعدادی چشمه نیز وجود دارد که چند تا از مهمترین آنها عبارتند از چشمه باغ اناری، سنگ بندی، باغ انگوری، باغشاه، دره چنار، نایب علی و سید رضا. 

اگر بخواهیم از پوشش جانوری پارک ملی خجیر صحبت کنیم، می توانیم سمور، روباه، پلنگ، گرگ، شغال، کفتار، خفاش، گراز، قوچ وحشی و آهو را نام ببریم. همچنین انواع موشها و همسترها و جوندگان مختلفی در این پارک زندگی میکنند.

بادام خارآلود و بادام کوهی، باریجه، ارس، پسته کوهی، پیاز صورتی، بابونه، بادیان کوهی، زرشک، روناس، زیره سیاه، تمشک، زالزالک تبریزی، پیچک قندرونی و تلخ بیان از جمله گیاهانی هستند که در پارک جنگلی خجیر یافت میشوند. همچنین درختانی همچون افرا، عرعر، چنار، سپیدار و درخت تبریزی از درختان معروف این پارک به حساب می‌آیند.

شما در انتهای خیابان پاسداران به اتوبان صدر می‌رسید. سپس وارد اتوبان بابایی می‌شوید و از آنجا می‌توانید به پارک جنگلی خجیر برسید اما باید توجه داشته باشید که این پارک چون یک پارک محافظت شده است، به شما اجازه کمپینگ را نمی‌دهد. شما می‌توانید برای پیاده‌روی و بازدید از خود پارک ملی خجیر و پوشش گیاهی و جانوری متنوع و جذابش، از آن دیدن کنید.

کفش مناسب کوهنوردی و لباس مناسب را فراموش نکنید.

بیشتر بخوانید: دره زمان ؛ برنامه تفریح و آبتنی اطراف تهران

روستای افجه

روستای افجه یکی از روستاهای دلربای تهران است که از گزینه‌های قبلی نزدیکتر است و در ده لواسان کوچک از توابع لواسانات شهرستان شمیرانات قرار دارد. مردم این روستا اکثرا دامپرور و کشاورز هستند و به زبان مازنی حرف می‌زنند. 

این روستا از قسمت‌های مختلفی تشکیل شده و هر یک ارزش وقت گذاشتن را دارد. یکی از این قسمت‌ها را در بالا به اختصار برایتان شرح دادیم؛ دشت هویج.

قله‌های مهمی در این روستا وجود دارد که باعث جذب کوهنوردان به این منطقه می‌شود. معروف‌ترین قله‌های این روستا عبارت است از: مهرچال، ساکا، آتشکد و یخچال. پوشش گیاهی این روستا درختان افرا، گردو، سیب، گیلاس، آلبالو، گندم و جو است. بوی چوب‌های نم گرفته درختان گردو و گیلاس در این فضا، به شدت حالتان را خوب می‌کند.

منابع آب‌های این روستا، متنوع است. به طور مثال آبشار پسچویک که در گوشه شمال شرقی روستا واقع شده یکی از آنهاست. این آبشار ۱۵ متر ارتفاع دارد و از قله ساکا به پایین سرازیر می‌شود.

یکی دیگر از آبشارهای معروف این روستا که موآب نام دارد، با ۱۸۰ متر ارتفاع، صحنه زیبایی را به وجود آورده و باعث مرطوب شدن هوای اطرافش می‌شود. این آبشار در فاصله ۲۰ دقیقه‌ای با دشت هویج قرار گرفته است.

یک حمام تاریخی و فوق‌العاده قدیمی در این روستا وجود دارد که به دستور شاه عباس صفوی ساخته شده است. این حمام تا به حال بارها بازسازی شده است و شکل اولیه خود را از دست داده است. حمام نمره این حمام هنوز فعالیت دارد و نه تنها گردشگران و توریست‌های بسیاری را به خود جذب می‌کند، بلکه خود مردم محلی روستا هم هنوز از آن استفاده می‌کنند.

کمی بالاتر از این حمام به محله چراغان می‌رسید که یک سقاخانه قدیمی با قدمت زیاد در آنجا وجود دارد و نامش سقاخانه ابوالفضل است. همچنین در محله چراغان، یک درخت چنار ۴۰۰ ساله وجود دارد. قدم زدن در محله چراغان، یک حس نوستالژی و فوق‌العاده‌ای را برایتان رقم می‌زند که نظیرش را هیچ‌جای دیگر پیدا نمی‌کنید. 

برای رسیدن به این روستای خوش آب و هوا باید اتوبان شهید بابایی را تا انتها بروید و سپس به سمت جاده سوهانک بروید. این روستا در فاصله ۵ کیلومتری از شهر لواسان قرار دارد و یکی از نزدیکترین ییلاقات به تهران و تهران‌نشینان است.

روستای آهار

یکی از جاذبه های طبیعی تهران روستای آهار در منطقه خوش‌ آب و هوای رودبار قصران در نزدیکی شمیرانات واقع شده است. اطراف روستا دارای مناطق کوهستانی زیادی است و خیلی از مردم برای کوهنوردی به این منطقه می‌روند.

در این روستا چندین و چند رودخانه وجود دارد، از جمله رودخانه‌های شکرآب و پیش کنک.

یکی از بخش‌های جذاب روستای آهار که ۲ ساعت با آن فاصله دارد، روستای ییلاقی شکراب است. شکرآب در فصل‌های پاییز و بهار، زیبایی‌ها و مناظر خیره‌کننده‌ای دارد که جان می‌دهد برای پیاده‌روی و گرفتن عکس‌های جذاب.

یکی دیگر از بخش‌های آهار، روستای ده تنگه در شمال غربی روستاست که طبیعتی بی‌نظیر و بکر دارد. شایان ذکر است که ده تنگه منطقه مسکونی به حساب نمی‌آید و کشاورزان و باغ‌داران به صورت فصلی از آن استفاده می‌کنند.

روستای آهار دارای ۳ مسجد بزرگ است. مسجدهای بالامحله، سادات و جامع ۳ مسجدی هستند که در روزهای محرم مراسم تعزیه و عزاداری سنتی برپا می‌کنند و تماشای این مراسم‌ها خالی از لطف نیست. برای رسیدن به این روستای نسبتا بزرگ باید از شهرستان شمیرانات، منطقه رودبار قصران، فشم، میدان امام خمینی و شهر میگون عبور کنید. 

درکه و دربند تهران

یکی دیگر از جاذبه های طبیعی تهران درکه یکی از محله‌های شمال شهر تهران، پایتخت ایران است. این منطقه که نزدیکترین منطقه تفریحی در کل لیست ما به پایتخت نشینان است، در نزدیکی محله‌های اوین و ولنجک قرار دارد. این محله به‌دلیل قرار‌گرفتن در دامنۀ کوه‌های شمالی تهران، از محل‌های مناسب برای پیاده‌روی شهروندان تهرانی به شمار می‌رود.

درکه از کلمه “درچه” می‌آید که به معنای دره کوچک است. 

درکه شامل خانه‌های ویلایی مختلفی است که برای اقامت‌های یک یا چند شبه مناسب است. خلاصه اگر دنبال ویلا استخردار لوکس می‌گردید، بعضی از بهترین اقامتگاه‌ها را می‌توانید اطراف تهران پیدا کنید.

در فصول مختلف سال، درخت‌های ازگیل، گیلاس، شاه‌توت و خرمالو در درکه میوه می‌دهد و زیبایی آن محله را دو چندان می‌کند.

دربند هم از دیگر محله‌های قدیمی تهران است که یک مکان ایده‌آل برای پیاده‌روی است. در محله دربند، انواع و اقسام کباب فروشی‌ها، ترشی و لواشک فروشی‌ها و بستنی فروشی‌ها وجود دارد. هوای دربند با هوای تهران کاملا متفاوت است و شما اصلا احساس نمی‌کنید که همچین جایی می‌تواند در تهران بزرگ وجود داشته باشد.

بعد از خوردن انواع کباب‌ها در کبابی‌های دربند اکثرا با مبلغ کمی برایتان سرویس چای نیز سرو می‌کنند و همین قضیه باعث می‌شود که لذت آنجا گوشت شود به تنتان. خلاصه که هم درکه و هم دربند، برای شکم‌گردی مقصد مناسبی است.

امیدواریم که این لیست توانسته باشد که به شما در پیدا کردن یک مکان تفریحی نزدیک تهران، کمک کرده باشد.

شما هم از آن طبیعت‌گردهایی هستید که تا یک تعطیلی به دست می‌آورید برای پیاده‌روی و طبیعت‌نوردی به روستای افجه و دشت هویج و وردیج و واریش می‌روید؟ به نظر شما کدام جاذبه های طبیعی تهران در لیست ما غایب است که هر طبیعت‌گردی باید بهشان سر بزند؟ شما وقتی از تهران دلگیر می‌شوید برای طبیعت‌گردی به کدام سمت می‌روید؟ برای ما در بخش نظرات بنویسید.

در ضمن حتما از تجربه‌های خودتان در مورد هر یک از این جاذبه های طبیعی تهران زیر همین مطلب بنویسید. به خصوص اگر برای دیگر طبیعت‌گردها توصیه یا پیشنهادی دارید.

زهرا صفوی فرد

سلام
من زهرام
مهتاب صدام میکنن
کارشناس مدیریت جهانگردی از دانشگاه شیراز
اهل شیراز