زدن به دل طبیعت واقعا دلوجرئت میخواهد؛ دلوجرئت اینکه قید راحتی و رخت خواب نرم و گرم خانه را بزنیم، کفشها را بپوشیم و برویم به طبیعت تا هم خستگی جسم و هم فشارهای روحی را کم کنیم. شک نکنید که طبیعت هم برای مهمانهایش سنگ تمام میگذارد. امروز سفری خواهیم داشت به مازیچال ؛ روستایی بهشتی و بینهایت زیبا با اقیانوسی از ابرها در ارتفاعات کلاردشت قرار گرفته است.

فقط فیلبند نیست که شمارا به بالای ابرها میبرد! در حوالی کلاردشت مازندران روستایی زیبا قرار دارد که شاید حتی اسمش را هم نشنیده باشید. روستای مازیچال مازندران از آن روستاهای خاص و دیدنی است که بهخاطر موقعیت جفرافیایی و طبیعت فوقالعاده بینظیرش سر زبانها افتاده است. دهکده زیبای مازیچال ازنظر جغرافیایی در نزدیکی کلاردشت در استان مازندران و در ارتفاع 2600 متری از سطح دریا قرار گرفته است.
برای رفتن به مازیچال از تهران حدود 200 کیلومتر راه در پیش خواهید داشت و تقریبا 5 ساعت را باید در جادههای زیبای شمال رانندگی کنید. کلاردشت تا روستای مازیچال تقریبا 21 کیلومتر فاصله دارد.
حالا واقعا مازیچال کجاست : اگر بخواهیم مسیر دسترسی به مازیچال را برایتان بگوییم ابتدا باید از سمت کلاردشت مسیر جاده عباسآباد را انتخاب کنید. در ادامه مسیر وارد جاده طویدره میشوید و همینطور مسیر را ادامه میدهید تا از دل جنگلهای پر از درختان بلوط عبور کنید و به مازیچال برسید. در مسیر به یک ایست نگهبانی محیطزیست برمیخورید که در کنار آن یک دوراهی قرار دارد. یکی از این مسیرها شمارا به خود روستا و دیگری به ارتفاعات روستا و دشت سرسبزی که اقیانوس ابر در آنجا شکل میگیرد میرساند.
در مسیر کلاردشت به مازیچال و در حین عبور از جنگلهای غرق در درختان بلوط، اگر تجربه قبلی از سفر به این منطقه نداشته باشید ممکن است مسیر را گم کنید چون گاهی از اوقات مه غلیظی تمام مسیر را میپوشاند و دیدتان به حداقل ممکن خواهد رسید. توصیه میکنیم برای رفتن به این منطقه از ماشین مناسب استفاده کنید. اگر قصد دارید که با وسیله نقلیه شخصی به مازیچال سفر کنید ما پیشنهاد میکنیم از خودروهای آفرود و ماشینهایی که در عبور از مسیر صعبالعبور اینجا دچار مشکل نمیشوند استفاده کنید، وگرنه بعد از برگشت از سفر احتمالا باید دست به جیب شوید و ماشینتان را تعمیر کنید!

در گویش محلی، مازندرانیها مازیچال را موزی چال تلفظ میکنند. مازی به معنی درخت بلوط و چال به معنی گودال یا چاله است، پس ترکیب این دو حرف میشود گودال یا دره پر از درختان بلوط که یکی از اصلیترین ویژگیهای روستای مازیچال هم همین درختان بلوط هستند.
البته ما میگوییم روستا، اما راستش را بخواهید مازیچال یک روستا نیست، یعنی شاید در گفتگوهای روزانه و صحبتها بشنویم که مازیچال را روستا صدا میزنند؛ اما اینجا ساکن دائمی ندارد و تنها در ایام خاصی از سال بهعنوان منطقه ییلاقی توسط کشاورزان و دامداران انتخاب میشود.
مردم خونگرم و صمیمی روستا که تعداد آنها از 50 تا 60 خانوار بیشتر نیست در ایام خاصی از سال، معمولا از اواخر خرداد تا اوایل پاییز در این روستا ساکن هستند.
مازیچال آنقدر بکر و دستنخورده است که در آنجا حتی خبری از گاز و برق نیست و همین موضوع سکونت در این منطقه را تا حدودی سخت میکند. این را هم اضافه کنیم که هوای مازیچال در زمستان خیلی سرد است و سرمای شدید روستا در زمستانها واقعا استخوان سوز است. معمولا روستا در این ایام خالی از سکنه است و اهالی مازیچال زمستانها را در جای دیگری زندگی میکنند تا با بهتر شدن آبوهوا دوباره به این منطقه نقل مکان کنند.

اگر از بین درختان درهمپیچیده جنگل عبور کنید و خودتان را به مراتع و ارتفاعات برسانید واقعا شگفت زده خواهید شد. اینجا همانجایی است که در ابتدا توصیفش کردیم و میتوانید همینجا چادرهایتان را برپا کنید و شب را با شنیدن صدای نمنم باران تا صبح سپری کنید و با فرارسیدن صبح، با صدای پرندهها از خواب بیدار شوید. اینجا هیچ خبری از سروصدا و شلوغی شهر نیست، تنها چیزی که میبینید سرسبزی است و تنها چیزی که میشنوید صدای آواز پرندگان اطراف و وزش نسیم خنک است.
تصور اینکه در پیش روی چشمانتان یک دشت سرسبز را ببینید و ابرهایی که در حال عبور از روی روستا هستند به شکل یک اقیانوس درآمده باشند واقعا حیرتانگیز است. وقتهایی که خبری از اقیانوس ابر نباشد شما از ارتفاعات میتوانید از چالوس تا نزدیکی رامسر را ببینید و این منظره زمانی دیدنیتر میشود که در تاریکی شب چراغهای شهرها روشن و در حال چشمک زدن باشند. از حق نگذریم حتی کلبههای روستاییها هم بخشی از زیباییهای این منطقه هستند و نبود آنها بخشی از این پازل زیبا را ناقص میکند.
جنگلهای اطراف مازیچال از دسته جنگلهای هیرکانی هستند پس شما مهمان جنگلی خواهید بود که تا 50 هزار سال عمر دارد و قدمت آن به دوره سوم زمینشناسی برمیگردد. البته در ارتفاعات مازیچال شما تنها نیستید، بلکه در جنگلهای این ناحیه حیواناتی مثل پلنگ، گوزن، سنجاب، دارکوب، جغد و گربه وحشی هم زندگی میکنند.

جایی برای اقامت در مازیچال کلاردشت وجود ندارد. گاهی از اوقات کلبههای این منطقه به اجاره داده میشوند، اما فقط در موارد خیلی خاص، پس احتمالا شانسی برای کرایه کلبه در مازیچال نخواهید داشت.
بااینوجود تنها یک گزینه در پیش رو دارید. اگر قصد دارید تا سفرتان به مازیچال را برای بیش از یک روز ادامه دهید میتوانید در شهرهای اطراف مثل کلاردشت یا عباسآباد با اجاره ویلا با دسترسی مناسب کار خودتان را راحتتر کنید.

اینکه بهترین زمان برای سفر به جاهای مختلف خیلی برایمان مهم است دلیل بر این نیست که یک جای دیدنی فقط در فصل یا ایام خاصی از سال ارزش دیدن دارد. مازیچال در هر فصلی از سال قشنگ و زیبا است، اما شرایط برای سفر و ماندن در این روستا باعث شده که معمولا اواخر خرداد تا اوایل پاییز بهترین زمان برای سفر به این منطقه زیبا باشد. ما هم توصیه میکنیم که سفرتان به مازیچال را در همین ایام از سال انجام دهید تا نه سرمای سوزناک هوا شمارا اذیت کند و نه خالی از سکنه بودن روستا باعث شود که احساس کنید به شهر ارواح رفتهاید.

اولین چیزی که برای سفر به روستا نیاز دارید یک ماشین مناسب است. در طول مسیری که در پیش رو دارید، بعضی از جاها واقعا نیاز به یک خودروی مناسب دارید. فراموش نکنید که اگر برای اولین بار قصد رفتن به مازیچال را دارد حتما از یک همراه باتجربه یا یکی از محلیها کمک بگیرید. مهآلود بودن جاده میتواند باعث شود که راه را گم کنید و نهایتا سر از ناکجاآباد در بیاورید!
در روستا یا اطراف آن خبری از امکانات رفاهی نیست، پس توصیه میکنیم حتما هرآنچه که نیاز دارید را از قبل تهیه کنید. در مازیچال حتی آب آشامیدنی و گاز و برق هم نخواهید داشت پس اینطور خودتان را برای سفر آماده کنید که انگار قصد رفتن به یک جای ناشناخته و کشف یک جای جدید را دارید. چادر ضخیم و مناسب، کفش مناسب، کیسهخواب، لوازم روشنایی و باتری اضافه، آب آشامیدنی، خوراکی به میزان نیاز، پاور بانک، پول نقد، لوازم کمکهای اولیه، بادگیر و لباس گرم و نقشه آفلاین از مهمترین چیزهایی هستند که باید حتما به همراه داشته باشید.