در روز 26 مهرماه سال 1350 یکی از هیجانانگیزترین استادیومهای فوتبال جهان افتتاح شد؛ استادیوم آزادی. استادیومی که طرفدارهای جدی و پیگیر فوتبال همه جای دنیا دربارهاش شنیدهاند و میشناسندش.
در 27 اسفند 1350 هم اولین مسابقه فوتبال در این استادیوم خاطرهانگیز بین تیمهای پرسپولیس تهران و کروزیرو برزیل انجام شد که با پیروزی 4 بر 2 نماینده برزیل به پایان رسید.
مجموعه ورزشی آزادی با نام آریامهر برای بازیهای آسیایی سال 1974 ساخته شده و استادیوم آزادی بخشی از آن است. ساخت این مجموعه ورزشی قسمتی از برنامه ایران برای آمادهسازی زیرساختهای لازم برای میزبانی مسابقات المپیک 1984 بود. اما در نهایت قرعه به نام آمریکا افتاد و مسابقات در لسآنجلس برگزار شد.
جالب است بدانید که مجله بلیچر ریپورت در سال 1392 گزارشی منتشر کرد و در آن از استادیوم ازادی به عنوان یکی از 20 ورزشگاه برتر جهان نام برد. همچنین برای سالها رسانههای معتبری مثل گاردین هم از این استادیوم به عنوان یکی از بزرگترین ورزشگاههای فوتبال جهان نام میبردند.
در سالهای اخیر تغییراتی در استادیوم انجام شد تا بتواند مجوز حرفهای کنفدراسیون فوتبال آسیا را بگیرد. در روند بازسازی و تجهیز استادیوم ظرفیت آن از 100 هزار نفر به 79 هزار نفر کاهش یافت. علت این کاهش ظرفیت هم نصب صندلی در استادیوم بود. با اینکه بعد از آن ظرفیت ورزشگاه کمتر از قبل شده است اما در عوض میتوانید اینترنتی بیلط بخرید و نگران از دست دادن جایتان نباشید. امکانی که تا چند سال پیش شبیه به رویا بود.
زمانی که استادیم آزادی ظرفیتی 100 هزار نفری داشت، در بعضی از مسابقات خاطرهانگیز تخمین زده میشود که چیزی حدود 120 هزار تماشاچی در ورزشگاه حضور داشتند.
در همین راستا از مسابقه دربی معروف سال 1362 بین دو تیم استقلال و پرسپولیس در تاریخ 15 مهر ماه آن سال، به عنوان شلوغترین روز استادیوم آزادی و یکی از پرتماشاگرترین مسابقات تاریخ فوتبال جهان یاد میشود. در این روز بهخصوص جای سوزن انداختن در ورزشگاه نبود و چیزی نزدیک به 120 هزار نفر در استادیوم آزادی حضور داشتند. شاید یادتان باشد، شاید هم از بزرگترها شنیده باشید؛ تیم استقلال با تک گل پرویز مظلومی پرسپولیس را در این مسابقه شکست داد.

استادیوم آزادی بازیکن معروف جهانی کم ندیده است؛ مثلا در مسابقه بین دو تیم پرسپولیس و بایرن مونیخ تمام ستارگان آن زمان بایرن در این مسابقه حضور داشتند.
در سالهای اخیر هم ریوالدو ستاره سابق فوتبال برزیل و مرد سال فوتبال جهان با تیم پاختاکور ازبکستان در آزادی بازی کرده است .
ژاوی هرناندز ستاره سابق تیم ملی اسپانیا و بارسلونا هم چند دفعه به عنوان مربی و بازیکن تیم السد قطر برای بازی در تیمهای استقلال و پرسپولیس در قالب مسابقات لیگ قهرمانان آسیا در استادیوم آزادی حاضر شده است. جالب است بدانید که اغلب هم در این مسابقات ناکام بوده است. ژاوی هرناندز با وجود اینکه سابقه بازی در خیلی از مسابقات مهم مثل فینال جامجهانی، جام ملتهای اروپا و لیگ قهرمانان اروپا را دارد جو استادیم آزادی را بسیار شورانگیز و منحصر به فرد توصیف کرده است.
ورزشگاه آزادی روزهای تلخ و شیرین زیادی را کنار هواداران فوتبال از سر گذرانده است. از قهرمانی جام ملتها و بازیهای آسیایی تا صعود به جام جهانی و فینال جام باشگاههای آسیا که بعضی با شیرینی پیروزی و یعضی دیگر با تلخی شکست همراه بودهاند.
شاید برایتان جالب باشد که فرانک سیناترا خواننده مشهور آمریکایی هم دردهه 50 در استادیوم آزادی کنسرت داشته است.
تلخترین روز ورزشگاه آزادی اما به فروردین سال 1383 و حادثه مسابقه ایران و ژاپن مربوط میشود که 7 نفر از تماشاگران به خاطر ازدحام جمعیت و بی تدبیری جانشان را از دست دادند.
بیشتر بخوانید: ۱۰ پیشنهاد تفریح و سفر متفاوت برای طرفداران بازی و ورزش
شاید آنقدر عاشق فوتبال باشید تا از شهرهای دیگر برای تماشای بازی از نزدیک به تهران سفر کنید و بخواهید چندروزی را در یک اقامتگاه بمانید. برای پیدا کردن بهترین قیمت برای اجاره سوئیت وارد این لینک شوید و اقامتگاه مناسب خودتان را رزرو کنید.
ورزشگاه آزادی در کیلومتر 5 آزادراه تهران کرج قرار دارد و با انواع وسیله نقلیه شخصی و عمومی در دسترس است.
اگر با اتوبوس میخواهید به استادیوم آزادی بروید باید خودتان را به میدان آزادی برسانید و از آنجا سوار اتوبوسهای ورزشگاه بشوید که در ایستگاه نزدیک در غربی ورزشگاه شما را پیاده میکنند. حواستان باشد که در روزهای مسابقات مهم برای فرار از ترافیک باید زودتر راهی ورزشگاه شوید.

برای رفتن به آزادی با مترو هم باید از طریق خط ۵ مترو تهران در ایستگاه ورزشگاه آزادی پیاده شوید. ایستگاه ورزشگاه آزادی بین دو ایستگاه ارم سبز و چیتگر قرار دارد و در طراحی و ساخت آن جمعیت بالای تماشاگران در روزهای مسابقه مورد توجه قرار گرفته است.
اگر قصد رفتن به استادیوم آزادی با ماشین شخصی را دارید هم باید به اتوبان تهران کرج بروید و از آنجا از طریق بزرگراه شیخ فضلالله وارد بلوار استادیوم آزادی شوید.
بیشتر بخوانید: اوپارک کجاست؟ یک سفر آبی هیجانانگیز در تهران
ورزشگاه آزادی یا آریافر سابق در دهه 50 و به مناسبت بازیهای آسیایی 1974 تاسیس شد. با اینکه در سال 1350 کار ورزشگاه به اتمام رسیده بود اما بازگشایی رسمی این ورزشگاه در سال 1353 انجام شد.
مجموعه آزادی به جز بازیهای آسیایی، به عنوان یکی از زیرساختهای چشمانداز ایران برای المپیک تابستانی 1984 در نظر گرفته میشد.
این مجموعه که همزمان با برج شهیاد یا همان برج آزادی امروزی به بهره برداری رسیده بود، در زمان خودش به عنوان یکی از مدرنترین و مجهزترین مجموعههای ورزشی جهان شناخته میشد.
مساحت مجموعه آزادی 460 هزار هکتار است و به جز اینکه سالنها و استادیومهای مختلف برای ورزشهای متفاوت دارد، محل مناسبی هم برای برگزاری اردوی تیمهای ورزشی حساب میشود.
استادیوم آزادی 141 هکتار مساحت دارد و ابعاد زمینش 110 در 75 متر است. طراحی و ساخت آن هم بر عهده عبدالعزیز فرمانفرماییان بوده است.

یکی از نکتههایی که در طراحی استادیوم به آن توجه شده است، دید همه جانبه برای تماشاگران از تک تک نقاط ورزشگاه است. همانطور که گفتیم،استادیوم آزادی اول برای گنجایش صد هزار نفر طراحی شده بود اما در سالهای اخیر و با تغییراتی که صورت گرفت، ظرفیت آن کاهش یافت.
به دلیل محدودیت هزینه و زمان برای ساخت این مجموعه، ورزشگاه آزادی با روش سازه هسته خاکی ساخته شد. فرمانفرماییان بعدها در مصاحبهای مدعی شد که قصد داشته ورزشگاه را با سازهای بتنی یا فلزی بسازد که به دلیل محدودیتهای ذکر شده، ناچارا از این روش استفاده کرده است. آزادی از آخرین استادیمهایی است که با این روش ساخته شده و از این لحاظ خیلی شبیه به ورزشگاه اوتزن اورگان در ایالات متحده آمریکا است.
ورزشگاه آزادی پیست تارتان دوومیدانی هم در دور زمین چمن دارد و جنس چمن این استادیوم از نوع هلندی است که البته با آب و هوای ما چندان سازگار نیست. در سالهای اخیر بعضی از تیمها به بلند بودن چمن ورزشگاه اعتراض کردند.
آزادی جایگاه خبرنگاران و جایگاه ویژه یا وی آی پی هم دارد که معمولا مهمانها یا چهرههای ورزشی و … ذر این قسمت مینشینند.
در گذشته طبقه دوم استادیوم صندلی نداشت و یک سکوی سیمانی بود که در سالهای اخیر برای کسب استانداردهای مدنظر کنفدراسیون فوتبال آسیا و فیفا صندلی در تمام بخشهای استادیوم اضافه شد. همین مساله هم باعث کاهش ظرفیت ورزشگاه شده است.
استادیوم دو زمین تمرینی با نامهای زمین شماره 2 و 3 آزادی هم دارد.
گنجایش طبقه پایین استادیوم حدود 30 هزار نفر و طبقه بالای آن 50 هزار نفر است. جایگاه ویژه استادیوم حدود 400 صندلی و جایگاه خبرنگاران 85 نفر ظرفیت دارد.
بیشتر بخوانید: ۸ دلیل برای این که حداقل یک بار تهران را بگردید ؛ جاهای دیدنی تهران

مجموعه ورزشی آزادی فقط به استادیوم فوتبال خلاصه نمیشود و بخشهای متنوعی دارد که در ادامه مختصرا به بعضی از آنها اشاره میکنیم.
سالن 12 هزار نفری آزادی یکی از بخشهای مهم این مجموعه است که میزبانی مسابقات فوتسال، والیبال، کشتی و بسکتبال را بر عهده دارد. به خصوص برای علاقمندان به کشتی، والیبال و فوتسال این سالن هم جزو سالنهای خاطره انگیز است.
دریاچه آزادی هم یکی از مجهزترین مراکز ایران برای انجام انواع ورزشهای آبی است و اردوی تیمهای ملی مختلف هم در کنار این دریاچه برگزار میشود.
از بخشهای دیگر مهم مجموعه آزادی میتوان به پیست اسکیت، پیست کارتینگ آزادی، پیست اتومبیلرانی، پیست موتورسواری، سالن تیراندازی، خانه کشتی، زمین تنیس، استخر، پیست دوچرخهسواری، مجموعه سوارکاری و … اشاره کرد.
بیشتر بخوانید: بهترین شهربازی های ایران ، ۷ پارک برای برگشتن به دوران کودکی!
چه خاطرهای از استادیوم آزادی دارید؟ کدام مسیر دسترسی آن راحتتر است؟ آیا تا به حال دریاچه آن را دیدهاید؟ از تجربه خوب و بدتان در استادیوم آزادی برای ما بگویید. ما در قسمت نظرات منتظر خواندن آنها هستیم.
پینورست یک پلتفرم رزرو آنلاین اقامتگاه در هرجای ایران است و به شما کمک میکند تا بهترین اقامتگاه خود را از لحاظ تمیزی و استریل بودن، نزدیک بودن به جاهای دیدنی و… پیدا کنید.