تا بحال سایت koochehfestival.ir را باز کردهاید؟ این روزها وسط صفحه اصلی نوشته 00 تا برگزاری کوچه فستیوال بعدی. این دو صفر یعنی یک عمر انگار. سال ۹۷ دومین و آخرین کوچه فستیوال بوشهر برگزار شد. فستیوال اسفند ۱۳۹۸ بخاطر شیوع کرونا کنسل شد و این شد که دو تا صفر رفت روی صفحه اصلی تا کی دوباره این دو صفر به عددهای دیگری تغییر کند و دکمه خرید اینترنتی بلیط را فشار دهیم. ما که امیدواریم این Coming soon از آن واقعیها باشد.
اگر توی کوچه پس کوچههای چهار محله بوشهر قدم زده باشید، یک جایی گوشه و کنار محله شنبدی میرسید به یک کوچه، که یک طرفش حسین رومی سازهایش را کوک میکند، روبرویش میتوانید روی چهارپایههای کوتاه چوبی بنشینید و چای دمی تازه در استکان کمر باریک بنوشید و کمی آن طرفتر درب چوبیای را میبینید که سردرش نوشته “کافه حاج رئیس“.
هفتهای چند روز از این کوچه صدای ساز و آواز بلند میشود اما ۶ روز از سال اینجا بلوا به پا میشود. هلهلهای از آواهای لری، خراسانی، آذربایجانی و جنوبی و عمارت حاج رئیس این وقت از سال مهمان گروههایی از چهار گوشهی ایران است تا با همنوایی هم به استقبال عید بروند.

بلیطهای فستیوال از چند ماه قبل پیش فروش میشود. فروش بلیط از سایت کوچه فستیوال اعلان میشود و اجراهای سال 96 و 97 نشان داده که بلیطها با سرعت به فروش میروند. شاید نغمه نی انبان محسن شریفیان توی گوش مردم میپیچد که این چنین به تکاپو میافتند. دیدن بوشهر به خودی خود سفری کم نظیر است، چه برسد به آنکه فستیوالی از موسیقیهای محلی هم در یکی از بهترین ماههای سال اجرا شود.
احسان عبدی پور از شکل گیری ایده کوچه فستیوال میگوید که از کافه لاله اسکندری در تهران شروع شد، زمانی که هنرمندان محلی هرمزگان در آنجا برنامه اجرا میکردند و احسان به همراه ادریس برادرش که برگزار کننده این رویداد هستند تصمیم میگیرند فراخوانی دهند تا هنرمندان مختلف را از بقول خودشان چهارگوشه ایران جمع کنند تا در روز بوشهر که 18 اسفند است، آهنگهایی محلی از نواحی مختلف ایران در بوشهر نواخته شود.
بیشتر بخوانید: کاروانسراهای ایران ؛ ۱۱ کاروانسرای تاریخی در جاده ابریشم و جنگلهای شمال
همین هم میشود و فستیوال کوچه در کافه حاج رئیس با استقبال خوب مردم دو سال اجرا میشود.
اگر تصمیم دارید برای شرکت در فستیوال کوچه به شهر بوشهر بروید میتوانید همین حالا برای اجاره بوم گردی به وب سایت پینورست سر بزنید.
احسان عبدی پور در جایی میگوید: «پیام برگزاری جشنواره موسیقی کوچه فستیوال در کنار هم بودن و سازها را به نام مردم کوک کردن و با هم و برای هم نواختن است». به نظر میرسد کوچه فستیوال پیامش را به خوبی به گوش مردم رسانده باشد. قطعههایی از نقاط مختلف ایران اجرا میشد و پس از اجرا نوازندگان، خوانندگان و مردم گپ و گفت دوستانه تا پاسی از شب داشتند. گروههای مختلف پرچم دار موسیقی محلی خود بودند.

موسیقی خوزستان / گروه “کماکان” به سرپرستی مهدی ساگی
موسیقی آذربایجان / گروه “عاشیقلا رمیشو” به سرپرستی احمد ملکی عالیشاه
موسیقی هرمزگان / گروه “داماهی” با حضور رضا کولغانی و دارا دارایی
موسیقی بوشهر / گروه “فانوس” به سرپرستی امین فیروزپور
موسیقی لرستان / گروه “سورنای” به سرپرستی احسان عبدی پور
موسیقی کردستان / گروه “ژوانا” به سرپرستی زانیار حسامی
موسیقی گیلان / گروه “شوروم” به سرپرستی رسول علیجانی
بیشتر بخوانید: سه شهر ایران که زندگی شبانه دارند؛ از ضیافت کبابها تا آواز زاینده رود

موسیقی بوشهر از کوچه پس کوچههای محلههای قدیمی شروع میشود. در جشنها و عزاداریها اوج میگیرد و روی لنجها نوای مدامِ جاشوها میشود.
تا کی غم آن خورم که دارم یا نه
وین عمر به خوشدلی گذارم یا نه
پرکن قدح باده که معلومم نیست
کاین دم که فرو برم برآرم یا نه
این رباعی “خیام” را با چه لحن و ضربی زمزمه میکنید؟ تصور کنید جایی میان کافه ناجی انتهای بازار میوه و ماهی بوشهر نشستهاید. یک نفر رباعیات خیام را با ضرب میخواند. یک نفر فلوت یا نی جفتی میزند و شما با دست زدن و زمزمه همراهیشان میکنید. درست حس میکنید، پُر میشوید از حس سرزندگی.
یک نفر تک خوان میخواند و بقیه جواب او را با “هله مالی” یا “هله” میدهند. تا به حال “نیمه” شنیدهاید؟ این آوازها از ارکان اصلی کار بر روی لِنج محسوب میشد که وارد موسیقی محلی شده است. از نیمه میداف چیزی شنیدهاید؟ در گویش محلی به پارو میداف میگویند و برای مواقعی که روی لنجها پارو میزدند، یک نفر شعری با نغمه میخوانده و بقیه با زمزمه “هله” یا “هله مالی” به او جواب میدادند.
نیمه شِراع یا بادبان، که برای بادبان کشی میخواندند.
نیمه گَرگور که هنگام کشیدن لنگر میخواندند.
تک خوان میخواند؛ سحر صوت خوش وِی بقیه جواب میدهند: هله
هله لالای جونم هله
به جسم مردگان وی هله
هله باز آورد جون هله
ناخدا خدر میگوید لنجها بادبان بود، موتور نبود، سفرهای دریایی گاهی شش ماه طول میکشید. اگر این اشعار و آوازها نبود کسی حوصله دریا ماندن نداشت.

انسان موجود عجیبی است. برای تطبیق با شرایط کارهای زیادی میکند. نِیمه خوانی از آن کارهاست، برای تحمل شرایط سخت و چه خوب که این آواها الان هم به گوش ما میرسد.
شروه، خوانشِ دو بیتیهایی با مضمون عاشقانه، در فراق، وصال و وصف معشوق به صورت منفرد و با نوایی سوزناک است. شروه خوانی با منطقهی دشتی گره خورده است، جایی که شروه خوانان چیره دستی چون فایز، مفتون، احمد خان دشتی، سید علینقی حسینی دشتی و نادم باکی از آن برخواستهاند. مادران هم از کودکی، فرزندانشان را با این آوای محزون آشنا میکنند. شروه را کنار گهواره لالاییوار در گوش کودک میخوانند.
بنال ای دل که من غم دارم امشب
نه دلسوزوم نه همدم دارم امشب
نه در غربت دلم شاد و نه رویی در وطن داروم
الهی بخت برگردد از این حالی که من دارم
بیشتر بخوانید: ابشار فاریاب؛ تنگهای خنک میان گرمای جنوب

قلیه ماهی هوس کردهاید یا دو پیازه میگو؟ شوریده شکم پر چطور؟ چیزی از دسر خوشمزه جنوبی “رنگینک” شنیدهاید؟ که بعد از غذاهای خوشمزه جنوبی برایتان سرو بشود؟ رستورانهای خوب با غذای با کیفیت در بوشهر کم نیستند. کافی است سر بچرخانید تا هر گوشه شهر یک رستوران یا کافه جذاب ببینید که بتوانید دلی از عزا دربیاورید.
نزدیک خیابان ساحلی و میدان بشکوه، یک آب انبار قدیمی است که از شانس خوب ما، تبدیل به رستوران شده. کافی است چند تا پله پایین بروید تا متوجه بهشت شکمگردی در بوشهر بشوید. علاوه بر غذاهای متنوع و خوشمزه، موسیقی زنده هم یکی دیگر از جذابیتهای این رستوران است.
بیشتر بخوانید: راهنمای خرید از گناوه – از شیر مرغ تا جان آدمیزاد
میتوانید از عمارت حاج رئیس خارج نشوید. همانجا در فستیوال شرکت کنید، از پینورست اقامت در عمارت حاج رئیس بگیرید، غذای خوشمزه جنوبی بخورید و بعد از دسر، چای و قهوهتان را نوش جان کنید.
یک رستوران سه طبقه در خیابان ساحلی، که هم بخش سنتی دارد هم کافی شاپ و هم رستوران کلاسیک که میتوان کنار پنجره نشست و هنگام خوردن غذا، نمای فوقالعاده خلیج فارس را نظاره کرد.
این رستوران نام خود را از کشتی اقیانوس پیمای ایتالیایی گرفته است. داستان کشتی رافائل را سر فرصت بخوانید و تا زمانی که در بوشهر هستید سری به این رستوران بزنید، غذاهای دریایی و محلی آن را امتحان کنید و از شنیدن موسیقی زنده لذت ببرید.

در بوشهر به جز جاذبههای موسیقیایی، طبیعی و فرهنگی که به چشمتان میخورد با شهری کهن و تاریخی مواجه هستید، که میتوانید اقامت بگیرید و از قدم زدن در کوچه پس کوچههای آن لذت ببرید.
شما تجربه شرکت در فستیوال موسیقی کوچه را دارید؟ شما کار کدام یکی از گروههای موسیقی که در این فستیوال شرکت کردهاند را میپسندید؟ برای شکمگردی در بوشهر انتخاب شما کدام رستوران بوده است؟ شما کدام غذای محلی جنوبی و بوشهری را بیشتر از همه دوست دارید و به بقیه هم پیشنهاد میکنید که امتحانش کنند؟ حتما نظر و تجربه خودتان از سفر به بوشهر و شرکت در فستیوال کوچه را برای ما بنویسید.
هتل جهانگردی دلوار، هتل سنتی حاج رئیس، هتل ناکو، هتل پلاس و اقامتگاه سنتی همیشه سبز در بندر بوشهر از جمله اقامتگاههایی است که میتوانید در وب سایت پینورست رزرو کنید.