پارک جمشیدیه تهران – تاریخچه، آدرس، رستوران‌ها و جاهای دیدنی

6 ماه پیش
بوستان جمشیدیه

پارک جمشیدیه را مردم تهران خوب می‌شناسند. اینجا از معروف‌ترین پارک‌های تهران است. پارک جمشیدیه در پاییز و زمستان خیلی زیبا می‌شود. در این پارک سنگی توریست‌های زیادی رفت و آمد دارند. ببینیم پارک جمشیدیه ارزش گشت و گذار دارد یا نه؟


پارک جمشیدیه کجاست

پارک جمشیدیه

جمشیدیه در منطقه نیاوران تهران است. از سه راه می‌شود به بوستان جمشیدیه تهران رفت:

مسیر پارک جمشیدیه با مترو: به ایستگاه تجریش در خط یک مترو بروید. بعد که پیاده شدید، تاکسی‌ها شما را به پارک می‌برند.

رفتن به پارک با اتوبوس و تاکسی: تاکسی‌ها و اتوبوس‌های تهران از همه جای شهر به تجریش می‌آیند. می‌توانید خودتان را به تجریش برسانید و بعد با تاکسی‌های میدان قدس به پارک بروید.

رفتن با وسیله شخصی: از بزرگراه صدر وارد بلوار کامرانیه شوید. بعد از خیابان فریماه، به خیابان فیضیه بروید. آنقدر ادامه بدهید که خیابان امیدوار را ببینید. بعدش هم به پارک سنگی جمشیدیه می‌رسید.

جمشیدیه پارکینگ هم دارد. در پارکینگ فیضیه یا جمشیدیه ۲۵۰ ماشین جا می‌شوند. می‌شود از ساعت ۶ صبح تا ۱۲ شب در این پارک گشت زد.

تاریخچه پارک سنگی جمشیدیه

پارک جمشیدیه در تهران

می‌گویند زمین‌های اینجا به طایفه دولو تعلق داشته. دولوها به خاندان قاجار و حکومت وصل بودند و برای همین ثروت زیادی داشتند. زمینی که حالا پارک در آن است، به نام جمشید دولو سند خورده. برای همین است که به آن جمشیدیه می‌گویند.

ظاهرا اول قرار بوده اینجا تبدیل به خانه سالمندان شود. اما در نهایت سال ۱۳۵۶ بود که پارک برای عموم قابل استفاده شد.

جمشیدیه بعدها بزرگتر هم شد. سال ۱۳۷۴، ۱۶ هکتار دیگر به پارک اضافه کردند و اسمش را فردوسی گذاشتند. جمشیدیه از بهترین پارک‌های تهران است و بعد از پارک ملت، بیشترین محبوبیت را دارد.

طراح پارک جمشیدیه

پارک سنگی جمشیدیه تهران

اینجا را کامران طباطبایی دیبا طراحی کرده. فردی از خاندان طباطبایی‌ها که در تبریز زندگی می‌کردند. آقای طباطبایی در دانشگاه هاروارد آمریکا درس خواند و بعد جاهای دیدنی زیادی مثل فرهنگسرای نیاوران و موزه هنرهای معاصر را طراحی کرد.

جاهای دیدنی پارک

مجسمه های پارک جمشیدیه

پارک جا برای دیدن زیاد دارد. از همان دم درش تا آخر پارک، می‌شود جاذبه‌های گردشگری زیادی را دید.

در ورودی یک نمای کف پای سیمانی و بزرگ می‌بینید که سالهاست همانجا جا خوش کرده. آبخوری پارک هم شکل جالبی دارد. دو دست پایین شیر آب هستند و انگار یک نفر برای دستش را برای پر از آب شدن آنجا قرار داده.

در همه جای پارک مجسمه‌های سنگی دیده می‌شود. مجسمه ها زیبا هستند و به شکلی نماد پارک به شمار می‌آیند. اصلا به خاطر همین مجسمه‌ها و کف سنگی است که به اینجا پارک سنگی جمشیدیه می‌گویند.

در پارک نگارستان و آمفی‌تئاتر هم هست. بعضی وقت‌ها گروه‌های مختلف اینجا می‌آیند و مراسم فرهنگی برگزار می‌کنند.

در جمشیدیه تا دلتان بخواهد آلاچیق وجود دارد. حتی در بالاترین جاهای پارک هم چند آلاچیق زیبا ساخته‌اند.

به بالا و انتهای پارک که بروید، یک مجسمه فلزی  عقاب خیلی بزرگ می‌بینید که واقعا حیرت‌انگیز است. از آنجا می‌شود همه شهر را دید. منظره عقاب جمشیدیه شبیه به بام تهران در ولنجک است.

پارک جمشیدیه در زمستان و پاییز

پارک جمشیدیه در پاییز

جمشیدیه در همه فصل‌ها زیباست، اما در نیمه دوم سال خیلی رویایی می‌شود. وقتی برگ‌های درختان نارون، چنار و تبریزی روی زمین می‌ریزد یا برف روی آنها می‌نشیند، مناظری شکل می‌گیرند که مثلشان را در کمتر جایی از تهران می‌شود پیدا کرد.

پارک در پاییز خیلی شلوغ می‌شود. چون اینجا شمال تهران است و کافه‌های دنج و لوکس اطراف پارک زیاد هستند، خیلی‌ها قرارهایشان را در این پارک می‌گذارند.

قله کلکچال – در نزدیکی‌های جمشیدیه

پارک جمشیدیه تهران

حیف است به جمشیدیه بروید و قله کلکچال را نبینید. فاصله پارک جمشیدیه تا کلکچال ۷ کیلومتر است و حدودا ۲ راه در پیش دارید. اینجا یکی از مسیرهای اصلی صعود به کلکچال است.

مسیر کوهنوردی کلکچال از جمشیدیه شروع می‌شود. ارتفاع پارک از سطخ دریا ۱۸۳۰ متر است. بعد از اینکه دو ساعتی مسیرتان را ادامه دادید، به پناهگاه کلکچال می‌رسید. در مسیرتان سه ایستگاه می‌بینید که کافه دارند و می‌شود در آن ها مدتی استراحت کرد. قبل از رسیدن به پناهگاه، تپه نورالشهدا را هم می‌بینید.

در تپه هشت شهید گمنام دفن شده‌اند. برای همین اینجا محل مقدسی برای تهرانی‌ها به شمار می‌آید و بعضی وقت‌ها در آن مراسم مذهبی برگزار می‌شود.

پناهگاه کلکچال خیلی مجهز و کامل است و همه چیز در آن پیدا می‌شود. سرویس بهداشتی، نمازخانه، بوفه و سالن غذاخوری، از امکانات پناهگاه کلکچال هستند.

راستی درباره آنتن دادن موبایل هم نگران نباشید. در مسیر کوهنوردی کلکچال موبایل به خوبی آنتن می‌دهد. فقط بعضی نقطه‌ها آنتن ندارند ولی در کل مشکلی از این بابت نیست.

در نهایت هم قله کلکچال انتظارتان را می‌کشد. اینجا ۳۳۵۰ متر ارتفاع دارد.

رستوران‌های پارک سنگی جمشیدیه

رستوران های پارک جمشیدیه

جمشیدیه چند رستوران دارد که بعضی‌هایشان محلی و سنتی هستند. در بالای پارک، یک رستوران متروکه هست که سالهاست تعطیل شده و می‌گویند جن‌ها در آن زندگی می‌کنند. البته در واقعیت هیچ چیزی اینجا نیست. در کل هر جایی که زیاد خالی بماند، برایش از این داستان‌ها و ماجراها ساخته می‌شود.

رستوران کردستان، آهنگ‌های کردی می‌گذارد و غذاهای ایرانی سرو می‌کند. اما اینجا رستوران معروف‌تری دارد.

کافه و رستوران جمشیدیه در مرکز پارک است و هر چه بخواهید در آن پیدا می‌کنید. یک پل هوایی اینجا هست که از روی آن عبور می‌کنید و وارد رستوران می‌شوید. پل هوایی منظره زیبایی ایجاد کرده و واقعا رویایی است.

رستوران جمشیدیه غذاهای خوبی دارد، اما قیمت‌هایش کمی گران هستند. اینجا قهوه و میان‌وعده هم پیدا می‌شود.

0
برچسب ها :

دیدگاه شما

بدون دیدگاه